حاجی مامان نمی گذارد بچینمت
نارنگی!
ننه من غریبم
دختر چاقی که به من مؤمن بود
آرایش نمی کرد
و نمی خواستمش
سرم را در ظهر ماه رمضون
زیر پتویم و بوی خیار در تمام کائنات می پیچم
از سرعت خود بکاهيد
مجلس بو مي دهد
هي رمگان هي
جابر اي ميل ندارد
و گارانتي اديان
نبش بخاري گازي
دمدماي روزگار دودوزه باز
پاک نمي شوم
در تدارک جهيزيه ايم
در خور شأن نزول
با اطلاع ثانوي يک سر و هزار عائله ايم
مفتخر به ارتودنسي، فيزيوتراپي ، در وضعيت سايکو
دم در بد است
ما
اندوهي انباشته با ادراک و ادرار
مجري شبکه چار تلويزيون
ملبس به سنگ پاي قزوين
سينه چاک
مال غير منقول خواجه زلال الدين
در نشيب
در و با
با و با
با و در
من، بي تفاوت
در ماکت الگانس نقاشي مي شوم
منظم به کليله و مهد کودک
در پيام هاي بازرگاني آمده
در دب اکبر آمده
توي دروازه توي دروازه
من به گونه هات
من به گونه هات
من به گونه هاي سبزت در پزشکي قانوني ناخونک زدم
بنياد حفظ آمال و آلام متوسط
افتاد خونه مدونا خانوم اينا
در نبردي
با کمي اضافه وزن
من همي
بتون ريزي کردمي
در بهشت نيوتن نبود
هر چه بود
در مستشفي الآمال
چه مي دونيم يا آماج
يا برنگردي بود
در مستشفي المتوسط
پاکدامن:زني که هم فقط به شويش ،هم فقط به زبان مبارک گوسپند
هم فقط طناب ارادت و دولت و ملت و صدقه سري
ورش دار! قرقره کن! ببلع ! بمير
متجلي به سيرت ناب و صورت خواب و مخرج متوسط
ما مي گيم شعر نمي خوايم
هر مرده متشرع شب بو، يک نفر
هر نفر،يک: ببنديد نيت مفعولي
دو: همه قضاياي عالم را تف و سپس جفت و سپس حالا چي؟
سه: در چار کنج دير
جنب دبيرستان امام سابق
چار وزير پيشنهادي حضرت آدم
پس بر هر رمقي که فرو مي برد
و چشم هاي بستني
مردي توي قبقبم پنهان مي شود
مردي که نمي دانم نمي دانم
پس در هر رکعت چارم از سونات مهتاب
پهلوي پايتان
ناني پخت نمي شود
پس در هر مرده شور ترکيبي را بياوري
يک نفر است
و در هر نفر
يک: "تو"ي اسطوره اي
يک تا دو: جوجه رنگي