لیپید لیکوئیدم

پرسه می زند در زنخدانشان

آری من همین را می خوام

اگر این شعر را تا آخر نخوانی ، دهنت را می گام

از کبودی خاورم نجیبم کن به جلو

حالا دوباره از آخرم

تو،جیب مرا و من ، روده ات را و آقا پلیسه گوش هردویمان را می برد

اینا رو فاکتور کن براش

حالا دوباره جلوه بساز

خانه بساز

خمره بساز

توی خمره با من آمپول بازی کن

تو را به خسبالودگی ات ، چالم کن

لجم و شعرم را در نیار

کاری نکن من اینجا مانند یک خیار

آلتم دارد زیر خروارها خر،خاک می خورد

و پشت حالتم چاک می خورد،     چونکه پلیسه از مد افتاده است

و خس خس می کند لب خندانشان

ویندوزم بالا نمیاد توی باغ و بستانشان

وای مثنوی هزار و دو ملت گفتم

وای وای حالا چی کار کنم؟

وای چه بدم

من، صمدم

لم یلدم

و لم یولدم

کرانچی ات فی سبیل الله بود آیت الله بود

مثل سیر ترشی ، هورمون های کهنه ببار

عزیزم ! این حرف زدنهای در گوشی بهم نمیاد

مدل خرگوشی بهم نمیاد

یه گوشی بهتر بگیر برام،یه خورده بهم حال بده دیگه،دستم را بگیر ببر پیش دوشیزه محترمت،بدوش مرا

سپس بذارین خوب بجوشه

بعد از ده دقیقه ببینید چی توشه 

آنگاه با چکش ، خوب می زنم به انگشتانم،له می کنمت که دیگر  ، گه سگ!  نزن بهش، می گم نزن بهش ، بگیر این ور

من، بین تو و تویوتا کمری

یک کلت کمری همیشه با من است را انتخاب کردم و یک دیکتاتوری

بزن عقب

بزن جلو

بزن کنار

آهان! حالا همه بیان وسط

بگذارید به همه سروران جی جی برسد

جی جی   جی جی  جی جی  ماهو

جی جی   جی جی  جی جی  کاهو

تا اومدم بگم پس من چی؟

وای تیر خوردم

ایناهاش ، ببین خورد به اینجام

ببینید! دارد از اینجای دوستمان خون می آید

و چیکه می کند روی نمد

دوست عزیزمان صمد

بخوانید من یقرأ فاتحه مع الصلوات